Altijd ‘aan’ staan is geen ambitie

Altijd bereikbaar zijn wordt vaak gezien als iets goeds. Als een teken dat je betrokken bent, gedreven en professioneel. Zeker als ondernemer of creative voelt het bijna logisch. Je reageert snel. Je pakt alles meteen op. Je laat zien dat je er bent.

Maar altijd ‘aan’ staan is geen ambitie. Het is vaak een gewoonte die langzaam ontstaat. En voordat je het doorhebt, voelt uitstaan ongemakkelijk.

Wanneer bereikbaar zijn vanzelfsprekend wordt

Het begint klein. Een klant die ’s avonds nog een appje stuurt. Een DM waar je “even snel” op reageert. Een mail die je nog net voor het slapen opent.

Niet omdat het moet, maar omdat het kan.

En omdat jij degene bent die het overzicht houdt. Die het regelt. Die verantwoordelijkheid voelt.

Langzaam verschuift de grens. Niet bewust, maar stap voor stap. Tot bereikbaar zijn niet meer iets is wat je doet, maar iets wat van je verwacht lijkt te worden. Ook door jezelf.

De stille druk van altijd reageren

Wat vaak onderschat wordt, is wat die constante alertheid met je doet. Je hoofd blijft openstaan. Zelfs als je niet actief werkt.

Je ontspant minder diep. Je gedachten blijven bij werk. Je lichaam komt niet echt tot rust.

En het lastige is dat het er van buitenaf vaak niet uitziet als stress. Je functioneert. Je levert. Je bent productief.

Maar ondertussen raak je steeds minder uitgerust. Niet omdat je te weinig aankan, maar omdat je te weinig afsluit.

Altijd ‘aan’ voelt professioneel, tot het dat niet meer is

In veel werkculturen wordt snelheid verward met kwaliteit. Wie snel reageert, lijkt betrokken. Wie direct schakelt, lijkt professioneel.

Maar professionaliteit zit niet in altijd beschikbaar zijn. Het zit in helderheid.

Helderheid over verwachtingen.Helderheid over grenzen.Helderheid over wanneer iets kan en wanneer niet.

Altijd ‘aan’ staan maakt je misschien toegankelijk, maar zelden effectiever. Het vergroot de kans op fouten, korte lontjes en verminderde focus. En uiteindelijk ook op afstand tot je eigen werkplezier.

Grenzen voelen spannend, vooral als je ze nooit echt had

Voor veel ondernemers voelt het stellen van grenzen ongemakkelijk. Alsof je mensen teleurstelt. Of kansen misloopt.

Maar grenzen zijn geen afwijzing. Ze zijn een kader.

Ze laten zien wanneer jij op je best bent. Wanneer je scherp kunt werken. Wanneer je ruimte hebt om mee te denken in plaats van alleen te reageren.

En misschien wel het belangrijkste. Ze maken rust weer normaal.

Rust is geen luxe, maar een voorwaarde

Rust is niet iets wat je verdient na een lange werkdag. Het is iets wat je nodig hebt om überhaupt goed te kunnen werken.

Niet uitstaan leidt zelden tot creativiteit. Niet uitstaan leidt zelden tot helder denken. Niet uitstaan leidt zelden tot duurzame energie.

En toch doen zoveel mensen het. Omdat het normaal lijkt. Omdat iedereen het doet. Omdat het werk nooit echt af is.

Je hoeft niet altijd bereikbaar te zijn om betrokken te blijven

Betrokkenheid zit niet in snelheid. Het zit in aandacht.

In écht luisteren. In doordachte keuzes. In aanwezig zijn wanneer het ertoe doet. En dat kan alleen als je jezelf ook toestaat om af en toe niet beschikbaar te zijn.

Altijd ‘aan’ staan is geen ambitie.Goed voor jezelf zorgen terwijl je je werk serieus neemt, dat is het wel.